Yolculuk

Ve başlar…

1 Yorum yapılmış On Yolculuk

  • Sevgili Umut, ben de büyüğü asperger sendromlu olan iki çocuk annesiyim. Ve tüm bu süreçleri nefes alamadan sonra biraz direnip tekrar nefes alıp oğlum için dik durarak geçirdiğim tökezlemelerle yaşıyorum. Ne yaşadığını tahmin ediyorum, çok zor çok… İnsan çocuğunun başına gelen herşeyi benim başıma gelsin de yeter ki ona bişey olmasın diyerek geçiriyor. Nolur bir an bile düşme umutsuzluğa, çocuklar bizim umutsuzluğumuzdan topluyor bulutlarını.Lucanın hastalığını rüzgarlar alsın uçsun gitsin dağa, taşa…Ve tüm sezgilerime dayanarak söylüyorum, Luca atlatacak, bunlar kötü hatıralar olarak kalacak sizde o kadar. Dualarım sizinle…

Bir yorum yazın:

E-posta adresiniz gözükmeyecektir.

Site Footer